Bez kategorii

Państwo, Naród, Ojczyzna: czym jest patriotyzm?

Straszliwe pomieszanie pojęć w dyskursie publicznym służy przeciwnikom naszej ojczyzny do ataków na państwo polskie – ataków, których nie da się odeprzeć bez koniecznego, natychmiastowego wręcz, ich encyklopedycznego określenia i dobitnego stosowania: nie wystarczy bowiem pokazywać (i udowodniać) złą wolę atakujących nasze państwo (choćby w tak bezczelny sposób, jak przy okazji warszawskiego marszu ćwierć miliona polskich patriotów – nazwanych nacjonalistami).

 

Pomieszanie to jest i śmieszne i straszne; wyobraźmy np. sobie Kanadyjczyków czy Meksykan mówiących o sobie jesteśmy amerykanami – a taką narrację usiłują nam narzucić polscy „patrioci” UE: jesteśmy europejczykami… Bóg z wami, internacjonalistyczni pogrobowcy Marksa i Lenina!

Ale mają oni podstawy – choć właśnie wykorzystują ich brak. Brak ten nie dotyczy pojęcia „państwo” i nie dotyczy pojęcia „naród”: dotyczy pojęcia „ojczyzna”. Jako pojęcie nieostre (czy ojczyzna to polskość, czy „kraj ojców” – a może to jedynie genius loci?), nie posiadające definicji prawnej, wymyka się z jednoznacznego określenia i powoduje, że poczucie tożsamości czyjejś ojczyzny jako własnej przynależy wyłącznie do konkretnego człowieka lub jego grupy; co zaś ulotne nie może być pewne.

Rodzi to pytanie, wychodzące naprzeciw przyrodzonej wolności człowieka: czy czyjaś wola powinna nas przymuszać do jakiegokolwiek wyboru ideologicznego? Pytanie jest niby retoryczne, ale konsekwencje odpowiedzi nań zatruwają przestrzeń publiczną. Niepotrzebnie!

 

Jeśli uda nam się to publiczne szermowanie słowem „patriotyzm” zastąpić pojęciami „państwo” i „naród” – będziemy mogli wreszcie opanować dyskurs polityczny; opanować dla przedstawienia innego rozumienia patriotyzmu: „miłość do ojczyzny” (Święta miłości kochanej ojczyzny…), bo ona to właśnie wyraża się w słowach naszego hymnu państwowego będziem Polakami; to oddanie się pracy dla kraju, dla państwa (legioniści Dąbrowskiego wszak Polakami przecież już byli, nie musieli się nimi stawać – powstać miało Państwo Polskie!). Niechże więc „patriotyzm” stanie się synonimem ojczyzny rozumianej jednoznacznie: jako Państwa Polskiego, nie „krainy ojców” („ojcowizny”) – i to Państwu Polskiemu należy się nasz szacunek, nasz trud, nasze oddanie!

 

Czy zatem „nacjonaliści”, „wszechpolacy” – ale też „europejczycy”, „internacjonaliści” – dobrze się Ojczyźnie przysługują, wzniecając zwady i swary, a nawet śląc na nią donosy ?

 

Naród bowiem, choć jest tego państwa niezbędną podbudową:

Jestem synem Narodu, który przetrzymał najstraszliwsze doświadczenia dziejów, którego wielokrotnie sąsiedzi skazywali na śmierć – a on pozostał przy życiu i pozostał sobą. Zachował własną tożsamość i zachował pośród rozbiorów i okupacji własną suwerenność jako Naród – nie w oparciu o jakiekolwiek inne środki fizycznej potęgi, ale tylko w oparciu o własną kulturę, która okazała się w tym wypadku potęgą większą od tamtych potęg. (z przemówienia śp. Jana Pawła II. (wygłoszonego w  UNESCO w 1980 r.) – nie wystarcza, by sam z siebie mógł zapewnić stałą pomyślność Polakom: potrzebne jest silne Państwo Polskie, umacniane jeśli już nie zgodą narodową, to działaniem jego władz; kto tym działaniom się przeciwstawia, niech je próbuje zmieniać (mamy przecież demokrację), modyfikować w debacie politycznej czy organizacyjnej, ale nie podkopywać jej działania, bo to jest antypatriotyzm, działanie Ojczyźnie wrogie. Tak zatem „nacjonaliści”, stawiający Naród ponad Państwem, jak i „europejczycy” – stawiający nad Państwem Polskim zewnętrzne władze – zdradzają Ojczyznę; czynią to albo z pomieszania ideowego, albo też świadomie: pytanie – dlaczego bezkarnie? bo z braku jasnej wskazówki o powinnościach obywatelskich.

Najwyższy czas je przedstawić, choćby tak jasno, jak uczynił to przed półwieczem Prymas Tysiąclecia:

Jam jest Polska, Ojczyzna twoja, ziemia Ojców, z której wzrosłeś. Wszystko, czymś jest, po Bogu mnie zawdzięczasz.

  1. Nie będziesz miał ukochania ziemskiego nade mnie.
  2. Nie będziesz wzywał imienia Polski dla własnej chwały, kariery albo nagrody.
  3. Pamiętaj, abyś Polsce oddał bez wahania majątek, szczęście osobiste i życie.
  4. Czcij Polskę, Ojczyznę twoją, jak matkę rodzoną.
  5. Z wrogami Polski walcz wytrwale do ostatniego tchu, do ostatniej kropli krwi w żyłach twoich.
  6. Walcz z własnym wygodnictwem i tchórzostwem. Pamiętaj, że tchórz nie może być Polakiem.
  7. Bądź bez litości dla zdrajców imienia polskiego.
  8. Zawsze i wszędzie śmiało stwierdzaj, że jesteś Polakiem.
  9. Nie dopuść, by wątpiono w Polskę.
  10. Nie pozwól, by ubliżano Polsce, poniżając Jej wielkość i Jej zasługi, Jej dorobek i Majestat.
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s